မနက္ေစာေစာ ေလဆိပ္မွာ ဂ်ဴတီက်တဲ့ တစ္ရက္မွာ ခရီးသည္တစ္ေယာက္နဲ႔ သက္ဆိုင္ရာေလေၾကာင္းလိုင္းက ဝန္ထမ္းတစ္ေယာက္ အေျခအတင္ျဖစ္ေနၾကတာကို ေတြ႔လိုက္ရပါသည္။ ျပႆနာကေတာ့ ခရီးသည္က လက္မွတ္ဝယ္ထားျပီး ေလဆိပ္ကို ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္မွေရာက္လာသလို တိုင္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ သူေရာက္လာတဲ့အခ်ိန္မွာ အဲဒီခရီးစဥ္အတြက္ ထိုင္ခံုျပည္႔သြားလို႔ လိုက္ပါခြင့္မရတဲ့ျပႆနာပါ။

ခရီးသြားေတြမ်ားလြန္းတဲ့ ဒီလိုရာသီမွာ နာမည္ေက်ာ္ ေလေၾကာင္းလိုင္းေတြမွာေတာင္ ဘြတ္ကင္ေတြ အမ်ားၾကီး လက္ခံထားျပီး ထိုင္ခုံမလံုေလာက္တဲ့ ဒီလို ျပႆနာေတြ ရွိတတ္တာမို႔ သက္ဆိုင္ရာေလေၾကာင္းလိုင္းကဝန္ထမ္းက ခရီးသည္ကုိ ခ်ိဳသာယဥ္ေက်းစြာရွင္းျပေနခဲ့ပါသည္။

အေျခအတင္ျဖစ္ေနတဲ့ ခရီးသည္က ကၽြန္မရဲ႔ အေရွ႔မွာရပ္ေနျပီး ေလေၾကာင္းလိုင္းက တာဝန္ရွိတဲ့ ဝန္ထမ္းက ကၽြန္မရဲ႔ ေဘးက ထိုင္ခံုမွာ ထိုင္ေနတာမို႔ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ၾကားက ျပႆနာကို အစအဆံုး ျမင္ေနရေပမယ့္ ေလဆိပ္မွာ ျဖစ္ေနက် ျဖစ္ရိုးျဖစ္စဥ္တစ္ခုမို႔ အမႈမဲ့အမွတ္မဲ့ ေနလိုက္မိပါသည္။

ကၽြန္မအေရွ႔မွရွိေနတဲ့ အျခားခရီးသည္တစ္ေယာက္နဲ႔ အလုပ္ရႈပ္ေနတဲ့အခိုက္မွာ ရုတ္တရက္ဆိုသလို ဂရိတ္ျဗိတိန္လို႔ေရးထားတဲ့ ႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္က ကၽြန္မေဘးမွာ ထိုင္ေနတဲ့ ဝန္ထမ္းကို ေက်ာ္ျဖတ္ျပီး ကၽြန္မေျခေထာက္ေရွ႔ကို က်လာခဲ့ပါသည္။

တကယ္ေတာ့ အဆိုပါခရီးသည္က သူ႔ကို ရွင္းျပေနတဲ့ ဝန္ထမ္းရဲ႔ မ်က္ႏွာကို သူကိုင္ထားတဲ့ ႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္နဲ႔ ေကာက္ေပါက္လိုက္ျခင္းပဲျဖစ္ပါသည္။

ၾကမ္းျပင္မွာက်ေနတဲ့ စာအုပ္ကို ေကာက္ယူျပီး ခရီးသည္ကို ျပန္ေပးဖို႔ ျပန္ထလာခ်ိန္မွာေတာ့ ေဒါသထြက္ေနပံုရတဲ့ ခရီးသည္က ရန္စြယ္ေငါေငါနဲ႔ ကၽြန္မတို႔ အလုပ္လုပ္ေနတဲ့ conveyer Belt ေတြကိုေက်ာ္ျပီး ေကာင္တာေပၚကို တက္လာတာကိုေတြ႔လိုက္ရပါသည္။

ခရီးသည္က ကၽြန္မေဘးက ထိုင္ခံုမွာထိုင္ေနတဲ့ ဝန္ထမ္းကို ေျခေထာက္နဲ႔ ငါးခ်က္ေလာက္ဆင့္ျပီး ဆက္ကာဆက္ကာ ကန္ေက်ာက္ပါသည္။ တဆက္တည္းမွာလဲ ပါးစပ္မွ မေက်မနပ္ ေရရြတ္ျပီး ပါးကို ဘယ္ျပန္ညာျပန္ ေလးခ်က္ဆင့္ျပီးရိုက္ျပန္ပါသည္။

ခရီးသည္က အလြန္အမင္း ေဒါသတၾကီး ရန္ုျပဳေနေပမယ့္ ထိုင္ခံုေပၚမွာထိုင္ေနတဲ့ ဝန္ထမ္းကေတာ့ ခရီးသည္ကို ဘာမွျပန္မေျပာခဲ့။ လက္တုန္႔ျပန္ဖို႔ေဝးလို႔ သူ႔ကို ကိုယ္ထိလက္ေရာက္ ရိုက္ႏွက္ ကန္ေက်ာက္ေနသူကို ေရွာင္တိမ္းျခင္းေတာင္ မျပဳ ထိုင္ခံုမွာ ထိုင္ျမဲဆက္ထိုင္ေနခဲ့ပါသည္။ ဒါေပမယ့္ တာဝန္အရ အေရးယူေပးႏိုင္မယ့္ ရဲကိုေခၚေပးဖို႔ ေျပာလဲေျပာ သူ႔ေရွ႔မွာရွိတဲ့ တယ္လီဖုန္းကိုလဲေကာက္ယူျပီး ရဲကို ဖုန္းလွမ္းဆက္ေနပါသည္။

တကယ္ေတာ့ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္လံုးက အသက္အရြယ္မတိမ္းမယိမ္း ၾကံ႔ခိုင္တဲ့ အမ်ိဳးသားေတြျဖစ္တာမို႔ မခံခ်င္စိတ္နဲ႔ ျပန္လည္ခုခံတာမ်ိဳး လက္တုန္႔ျပန္တာမ်ိဳး ျဖစ္ခဲ့ရင္လဲ ဘယ္သူ႔ကိုမွ အဆိုးမဆိုသာပါ။

အဲဒီအခ်ိန္မွာ ေကာင္တာေအာက္နားဆီမွာ ရွိေနတဲ့ အျခားခရီးသည္ေတြက ရန္ျပဳလာတဲ့ ခရီးသည္ကို ဝိုင္းဆြဲေနၾကတာမို႔ ရန္ျပဳလာသူ ခရီးသည္က ေကာင္တာေပၚမွ မေက်မခ်မ္းႏွင့္ ျပန္ဆင္းဖို႔ျပင္ပါသည္။ ျပန္မဆင္းမီအခ်ိန္ေလးမွာပဲ ခရီးသည္က ထိုင္ေနသူ ဝန္ထမ္းရဲ႔ မ်က္ႏွာကို တံေတြးႏွင့္ ဆက္ကာဆက္ကာေထြးခဲ့ျပန္ပါသည္။

အလုပ္ရႈပ္လွတဲ့ မနက္ခင္းျဖစ္တာမို႔ သူတို႔ႏွစ္ဦးရဲ႔ ပဋိပကၡကို ေလဆိပ္အတြင္းမွာရွိတဲ့ အျခားခရီသြားေတြက တအံ႔တၾသနဲ႔ ေငးေမာေစာင့္ၾကည္႔ေနၾကပါသည္။

ကၽြန္မေဘးက ဝန္ထမ္းက ေနာက္ဆံုးလက္ခံေနတဲ့ ခရီးသည္ကို လက္ခံျပီး ဒီေလယာဥ္အတြက္ ခရီးသည္လက္ခံတာကို ပိတ္ဖို႔ ကၽြန္မကိုမွာခဲ့ျပီး ေလဆိပ္ရဲကို တိုင္ခ်က္ဖြင့္ဖို႔ သူတို႔ႏွစ္ဦးထြက္သြားခဲ့ပါသည္။

သိပ္မၾကာခင္ေလးမွာပဲ သူတို႔ႏွစ္ဦးျပန္ေရာက္လာခဲ့ပါသည္။ ေလဆိပ္အတြင္းမွာ ခရီးသြားမ်ားနဲ႔ ဝန္ထမ္းမ်ားအၾကား ျပႆနာ တစံုတရာရွိပါက နစ္နာသူဘက္မွ အမႈဖြင့္တိုင္ၾကားခြင့္ရွိပါသည္။ ခရီးသည္ဘက္က ျပစ္မႈက်ဴးလြန္ပါကလဲ ခရီးစဥ္ကိုဖ်က္သိမ္းျပီး ေလဆိပ္မွာပဲ ထိန္းသိမ္းထားေလ့ရွိပါသည္။

ေလဆိပ္မွာတာဝန္ထမ္းေဆာင္ေနေသာ ဝန္ထမ္းမ်ားအား ႏိုင့္ထက္စီးနင္း ေစာ္ကားေလ့ရွိေသာ ခရီးသည္မ်ားကို သက္ဆိုင္ရာဝန္ထမ္းမွ အမႈဖြင့္တရားစြဲခြင့္ရွိပါသည္။ ဒါေပမယ့္ တရားစြဲဆိုသည္႔အဆင့္ေရာက္ပါက မလိုအပ္ပဲ ရဲစခန္း တရားရံုးကိစၥမ်ားပိုလာတတ္တာမို႔ ေတာ္ရံုကိစၥမ်ားကို ဝန္ထမ္းမ်ားက သည္းခံခြင့္လႊတ္ရစျမဲ။ ခရီးသြားမ်ားအား စာနာစိတ္ျဖင့္ သက္ေသခိုင္လံုသည္႔တိုင္အာင္ အမႈကိုျပန္လည္ ပိတ္ေပးရစျမဲ။

ေလဆိပ္ဝန္ထမ္းမ်ားႏွင့္ ပက္သက္ျပီး အျပည္႔အဝ လံုျခံဳမႈေပးထားေသာ ေလဆိပ္တစ္ခုလဲ ဥေရာပႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံမွာရွိပါသည္။ ခရီးသည္ဘက္မွ မွားသည္ျဖစ္ေစ မွန္သည္ျဖစ္ေစ ေလဆိပ္ဝန္ထမ္းမ်ားအား ႏိုင့္ထက္စီးနင္း ေစာ္ကားေမာ္ကား ေျပာဆိုခြင့္ ျပဳမူခြင့္ပင္မရွိပါ။ ရိုင္းစိုင္းေသာ စကားပင္ေျပာခြင့္မရွိပါ။

အဆိုပါဝန္ထမ္းျပန္လာခ်ိန္တြင္ ခရီးသည္လက္ခံမႈရပ္ဆိုင္္ျပီးခ်ိန္ျဖစ္သျဖင့္ ေကာင္တာတြင္ လူရွင္းေနခဲ့ပါသည္။ ကၽြန္မသိရသေလာက္ ေလယာဥ္ေပၚတြင္ ထိုင္ခံုလက္က်န္မရွိေတာ့ပါ။ အျခားေကာင္တာတစ္ခုေရွ႔မွာေတာ့ အခ်င္းျဖစ္ပြားေသာ ခရီးသည္ႏွင့္အတူ ေနာက္ေန႔ေလယာဥ္အတြက္ ခရီးစဥ္ေျပာင္းေပးလိုက္ေသာ ခရီးသည္ ခုနစ္ဦးခန္႔ ေစာင့္ဆိုင္းလွ်က္ရွိပါသည္။

အမႈပိတ္လာပံုရေသာဝန္ထမ္းက ခရီးသည္စာရင္းႏွင့္ ကုန္ပစၥည္းအေလးခ်ိန္မ်ားကို တြက္ခ်က္စစ္ေဆးပါသည္။ ျပီးေတာ့ ေလယာဥ္မွဴးကို ဆက္သြယ္ျပီး ခရီးသည္တစ္ဦး အပိုလက္ခံေပးဖို႔ ေမတၱာရပ္ခံေနတာကို ၾကားလိုက္ရပါသည္။ ထိုင္ခံုတစ္ေနရာစာ စီစဥ္ျပီးခ်ိန္အထိ သူ႔လုပ္ရပ္ကို ကၽြန္မကိုယ္တိုင္ နားမလည္ခဲ့ပါ။

ေနာက္ဆံုးမွာေတာ့ သူ႔ကိုရန္ျပဳေစာ္ကားခဲ့ေသာ ခရီးသည္ကို လက္ခံေပးဖို႔ ကၽြန္မကိုမွာၾကားခဲ့ျပီး ေကာင္တာမွထြက္ခြာသြားမွ သူ႔ရဲ႔ သည္းခံႏိုင္စြမ္းကို မ်ားစြာအံ႔ၾသမိရပါသည္။

ထိုခရီးသည္ကိုေခၚျပီး လက္ခံေပးခ်ိန္မွာေတာ့ ေဆာရီးဆိုတဲ့ စကားတစ္ခြန္းကို အၾကိမ္ၾကိမ္ေျပာေနခဲ့ပါသည္။ တကယ္ေတာ့ သူအမွန္တကယ္ ေတာင္းပန္သင့္သူမွာ ကၽြန္မ မဟုတ္ပါ။ ေလဆိပ္တာဝန္က် ရဲဝန္ထမ္းလဲ မဟုတ္ဆိုတာကို ခရီးသြားသူေကာင္းစြာသိပါသည္။

သူျပဳမႈခဲ့ေသာ အျပဳအမူနဲ႔ သူျပန္လည္ရရွိခဲ့ေသာ တုန္႔ျပန္မႈအေပၚ သူေကာင္းစြာ သေဘာေပါက္ေနပံုရပါသည္။

ကၽြန္မရဲ႔ အျမင္အရ ျဗိတိန္ႏိုင္ငံသားတစ္ေယာက္အျဖစ္ ခံယူထားသူ ( အဆိုပါ ခရီးသည္မွာ ျဗိတိန္ႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္ ကိုင္ထားေသာ အာဖရိက တိုက္သားတစ္ဦးသာျဖစ္ပါသည္) ခရီးသည္မွာ ႏိုင္ငံၾကီးသား စိတ္ဓါတ္စိုးစဥ္းမွ်ရွိပံုမရပါ။ သူေခတၱ ေရာက္ရွိေနေသာ ႏိုင္ငံရဲ႔ ယဥ္ေက်းမႈ ဓေလ့ထံုးစံမ်ားကိုလဲ နားလည္ဟန္မရွိပါ။

ထုိသို႔ေသာ ခရီးသည္မ်ိဳးအတြက္ သာမန္ထက္ပိုေသာ ဝန္ေဆာင္မႈမ်ိဳးမရႏိုင္တာေသခ်ာပါသည္။

အလားတူ ျဖစ္ရပ္မ်ိဳး လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္အနည္းငယ္ခန္႔က ကၽြန္မရဲ႔ စီနီယာ ဝန္ထမ္းတစ္ဦးၾကံဳေတြ႔ခဲ့ရဘူးပါသည္။

အလားတူျဖစ္စဥ္တြင္ အလားတူ ခရီးသည္မွ သူပါးရိုက္ခဲ့ေသာ ဝန္ထမ္းကို ေလယာဥ္ေပၚမတက္မီ ေျခေထာက္ကိုင္ျပီး ေတာင္းပန္ခဲ့ဘူးပါသည္။ ခရီးသြားခြင့္မရပဲ က်န္ရစ္ခဲ့ေသာ ခရီးသည္မ်ားစြာထဲမွ သူ႔ကို ကိုယ္ထိလက္ေရာက္ ေစာ္ကားခဲ့သူကို ေနာက္ဆံုးက်န္ရွိေသာ ခံုေနရာကို စီစဥ္ေပးဖို႔ ဦးစားေပးျပီး ေနရာေပးဖို႔ ေတာ္ရံုတန္ရံု ဝန္ထမ္းအေနျဖင့္ မစြမ္းႏိုင္ပါ။ ေတာ္ရံုသည္းခံစိတ္ျဖင့္ ဝန္ေဆာင္မႈ မေပးႏိုင္ပါ။

သို႔ေသာ္လည္း သာမန္ထက္ပိုေသာ သည္းခံစိတ္ ေမြးႏိုင္သူမ်ား ကၽြန္မတို႔အနားတြင္ ရွိေနတတ္ပါသည္။

သာမန္ထက္ပိုေသာ သည္းခံစိတ္ျဖင့္ လူတစ္ဦးတစ္ေယာက္ထက္မက လူအမ်ားရဲ႔ ႏွလံုးသားေတြကို ေအာင္ႏိုင္တယ္ဆိုတာ သူတို႔ယံုၾကည္ေနခဲ့ပါသည္။

အေပးအယူဆိုတာ တန္ဘိုးတူစရာ မလိုဘူးဆိုတာကိုလဲ သူတို႔ ယံုၾကည္ေနၾကသည္ေလ။။။။။။